Επιστολή προς Καθημερινή

Επιστολή προς Καθημερινή
Αθήνα, 10/10/2018
Κύριε Διευθυντά,
Δημοσιεύθηκε χθες 9/10/18 στην έγκριτη εφημερίδα σας ένα άρθρο του κ. Λιάλιου σχετικά με το Σχέδιο Νόμου που έχει ήδη αναρτήσει το ΥΠΕΝ στη δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση και αφορά την κατάργηση του ΙΓΜΕ και την ίδρυση της «Ελληνικής Αρχής Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών».
Δυστυχώς σε αυτό το άρθρο αναπαράγεται η άποψη του ΥΠΕΝ μονομερώς, χωρίς να παρουσιάζεται η άποψη των εργαζομένων (υπάρχει μόνο σύντομη αναφορά για την αντίθεσή τους στην τελευταία παράγραφό του).
Ως Πρόεδρος του Συνδικάτου Εργαζομένων στο ΙΓΜΕ και εκλεγμένος Εκπρόσωπος των Εργαζομένων στο ΔΣ του ΙΓΜΕ, θα ήθελα να τονίσω ότι δυστυχώς ο υπουργός ΠΕΝ με αυτό το σχέδιο νόμου αντί να ανοίγει νέο κεφάλαιο στη γεωλογική έρευνα της χώρας, καταργεί το Ινστιτούτο που την έχει πραγματοποιήσει μέχρι σήμερα, το ΙΓΜΕ, και στη θέση του συστήνει μια «Αρχή» που δεν έχει καμιά σχέση με κρατικό φορέα έρευνάς υποδομής και εφαρμοσμένης έρευνας στον τομέα των γεωεπιστημών, όπως το ΙΓΜΕ. Ιδρύεται μια τυπική υπηρεσία δημοσίου με σαφή ρυθμιστικό, εποπτικό και ελεγκτικό ρόλο και παντελή απουσία οποιασδήποτε ρύθμισης που να εξασφαλίζει τον ερευνητικό χαρακτήρα του σε ότι αφορά στο επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό.
Το ΣΝ διογκώνει η γραφειοκρατική δομή και επιβαρύνει τον κρατικός προϋπολογισμό με πλήθος διορισμένων διευθυντικών στελεχών και συμβούλων, ενώ ελαχιστοποιεί τις οργανικές θέσεις σε 220, όταν οι συντηρητικότερες εκτιμήσεις για το αναγκαίο προσωπικό από τις πιο πρόσφατες επιχειρησιακές μελέτες ήταν 520 άτομα. Δεν εξασφαλίζει τη διατήρηση κανενός από τα δικαιώματα που έχουν μέχρι σήμερα κατοχυρώσει οι εργαζόμενοι μέσω των ΣΣΕ και του ΚΚΠ του ΙΓΜΕ. Σημειώνεται ακόμη ότι η αυτοπροσδιοριζόμενη ως «Κυβέρνηση της Αριστεράς», καταργεί την παρουσία στο Δ.Σ. της «Αρχής» του εκλεγμένου Εκπροσώπου των Εργαζομένων.
Τέλος, με τη διαδικασία της εκκαθάρισης που θέτει το ΙΓΜΕ, εξανεμίζεται ουσιαστικά το δικαίωμα των εργαζομένων να διεκδικήσουν ακόμα και δικαστικά οποιεσδήποτε άρσεις αδικιών και παρανομιών, δικαιωμάτων και απαιτήσεων που προκύπτουν μέχρι τη λύση του ΙΓΜΕ.
Ομόφωνα οι εργαζόμενοι στο ΙΓΜΕ, έχουν αποφασίσει σε καμιά περίπτωση δεν θα δεχτούν την κατάργηση του ΙΓΜΕ και τις αλλαγές που μοναδικό στόχο έχουν τα δημοκρατικά και εργασιακά δικαιώματά τους.
Δρ Γιώργης Βουγιουκαλάκης, ηφαιστειολόγος ερευνητής του ΙΓΜΕ, Πρόεδρος του Συνδικάτου Εργαζομένων του ΙΓΜΕ και Εκπρόσωπος των Εργαζομένων στο ΔΣ του ΙΓΜΕ.

ΣΥΝΤΟΜΟ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Προς

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΡΑ ΤΩ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΩ

Αθήνα, 2/5/2018

Α.Π. 30/6.3

Κύριε Λιάκο,

Δέκα μήνες μετά την προηγούμενη συνάντησή μας, το ΙΓΜΕ βρίσκεται ξανά μπροστά σε πλήρη αδιέξοδο, και θεωρούμε πως απαιτείται άμεση παρέμβασή σας για να εξασφαλιστεί η συνέχεια της λειτουργίας του Ινστιτούτου.

Δυστυχώς, δέκα μήνες μετά την ψήφιση της τροπολογίας 4480/2017 (αρ.5), η οποία μας επιτρέπει να κινούμε τους λογαριασμούς μισθοδοσίας και γενικότερα της χρηματοδότησης του ΙΓΜΕ μέσω της τράπεζας Αττικής, και ενώ η ισχύς αυτής της τροπολογίας λήγει σε 2 μήνες (7/7/2018), από την πλευρά του ΥΠΕΝ δεν έχει υλοποιηθεί μέχρι σήμερα καμιά ενέργεια για να βρεθεί ή έστω να δρομολογηθεί λύση στο οικονομικό αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί από την άρνηση του Υπουργού ΠΕΝ να συνεχίσει να καταβάλλει τα ποσά που δικαιούνται οι εργαζόμενοι του ΙΓΜΕ κατά την αποχώρησή τους, ενώ σήμερα υπάρχουν τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις για τέτοιες οφειλές του Ινστιτούτου, ύψους άνω των 8 εκ. ευρώ.

Ο Υπουργός ΠΕΝ αρνείται πεισματικά οποιαδήποτε συζήτηση για το θέμα και, από ότι πληροφορούμαστε, ετοιμάζει νομικό κατασκεύασμα για αλλαγή του θεσμικού καθεστώτος του ΙΓΜΕ, πιθανότατα σε ΝΠΔΔ, με μόνο προφανή στόχο να μεταθέσει  στο μακρινό μέλλον την πληρωμή των οφειλών του ΙΓΜΕ στους εργαζομένους. Σημειώνουμε επίσης ότι δεν έχει μέχρι σήμερα υπάρξει οποιαδήποτε διαβούλευση με τους εργαζόμενους, δεν έχουμε καμία πληροφόρηση και εμπλοκή σε συζήτηση για αυτό.

Μια τέτοια ενέργεια θα είναι καταστροφική για το Ινστιτούτο, καθώς συνεπάγεται λειτουργικές και οργανωτικές μεταβολές που στην καλύτερη περίπτωση θα καταστήσουν ανενεργό το ΙΓΜΕ το μεγάλο χρονικό διάστημα που θα απαιτηθεί για την προσαρμογή σε νέο πλαίσιο, ακυρώνοντας στην ουσία τη δυνατότητα εκτέλεσης τόσο των έργων ΕΣΠΑ που έχουν αρχίσει να εκτελούνται, όσο και όλων των έργων, ανταγωνιστικών ΕΕ, ΠΔΕ και Υπέρ Τρίτων που σήμερα εκτελεί το ΙΓΜΕ. Στη χειρότερη δε περίπτωση, το ΙΓΜΕ θα μετατραπεί στο «μικρό και ευέλικτο» φορέα που σχεδίαζαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, με μόνο ρόλο το συντονισμό της ανάθεσης ερευνητικών και εφαρμοσμένων προγραμμάτων σε τρίτους.

Το Συνδικάτο ΙΓΜΕ επιμένει ότι το ΙΓΜΕ πρέπει να παραμείνει ΝΠΙΔ, ότι ο μόνος άμεσος και ασφαλής τρόπος διευθέτησης του προβλήματος των οφειλών είναι η έναρξη ουσιαστικών διαπραγματεύσεων μεταξύ του ΥΠΕΝ, του Υπ. Οικονομικών και των ενδιαφερομένων μερών (εργαζόμενοι εν ενεργεία και αποχωρήσαντες), ώστε να βρεθεί μια βιώσιμη εξωδικαστική λύση για να μπορέσει το ΙΓΜΕ να λειτουργήσει απρόσκοπτα, στη λογική και κατεύθυνση που έχει ήδη υποδείξει το Υπουργείο Εργασίας.

Σημειώνουμε επίσης ότι και στο ιδιαίτερα σημαντικό πρόβλημα της παράνομης παρακράτησης από τους μισθούς των εργαζομένων 100.000€ κάθε μήνα, όπου ο Υπουργός ΠΕΝ είχε δεσμευτεί στις αρχές Μαρτίου να προχωρήσει τη διαδικασία άρσης της παρακράτησης, καλύπτοντας τις χρηματοδοτικές ανάγκες από τον υπάρχοντα προϋπολογισμό, δεν έχει γίνει κανένα σαφές θετικό βήμα.

Με βάση τα παραπάνω, οι εργαζόμενοι στο ΙΓΜΕ εκφράζουν την έντονη ανησυχία τους για τη συνέχιση της ομαλής λειτουργίας του Ινστιτούτου και έχουν αποφασίσει αγωνιστικές κινητοποιήσεις.

Ως πρώτη, άμεση ενέργεια, προγραμματίζεται την Παρασκευή 4/5/2018 στάση εργασίας και συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Μέγαρο Μαξίμου, με αίτημα να συναντηθούμε και να συζητήσουμε δράσεις που θα δρομολογηθούν άμεσα και θα αποτρέπουν τη διάλυση του ΙΓΜΕ, θα εξασφαλίζουν την απρόσκοπτη λειτουργία του σε όφελος της Πολιτείας και της κοινωνίας και θα δίνουν άμεσες λύσεις στα προβλήματα των εργαζομένων.

ΠΡΟΣ: - Πρόεδρο της Κυβέρνησης,κ. Α. Τσίπρα ΘΕΜΑ: Ανάγκη ΑΜΕΣΗΣ παρέμβασης για το ΙΓΜΕ 7 - 6 – 2017

Αχαρνές, 7 - 6 – 2017

Α.Π. 99/6.3

ΕΠΕΙΓΟΝ

ΠΡΟΣ:   -   Πρόεδρο της Κυβέρνησης,κ. Α. Τσίπρα

ΚΟΙΝ:   -   Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, κ. Γ. Δραγασάκη

           -   Υπ. Περιβάλλοντος & Ενέργειας, κ. Γ. Σταθάκη

           -    Υπ. Οικονομικών, κ. Ε. Τσακαλώτο

           -    Υπ. Εργασίας, κα. Ε. Αχτσιόγλου

           -    Αν. Υπ. Οικονομικών, κ. Γ. Χουλιαράκη

                                     

ΘΕΜΑ:    Ανάγκη ΑΜΕΣΗΣ παρέμβασης για το ΙΓΜΕ

Αξιότιμε κε Πρωθυπουργέ,

Οι εργαζόμενοι του ΙΓΜΕ, έχοντας πλέον εξαντλήσει χωρίς πρακτικό αποτέλεσμα, κάθε μέσο αγωνιστικής παρέμβασης και κάθε προσπάθεια συνεννόησης με τα αρμόδια Υπουργεία θεωρήσαμε επιβεβλημένη τη δική σας παρέμβαση για την άμεση επαναλειτουργία του ΙΓΜΕ και την αποτελεσματική αντιμετώπιση της υφιστάμενης κρίσης, πιστεύοντας ότι συμμερίζεστε τη αναγκαιότητα όχι απλά συνέχισης του έργου και του ρόλου του Ινστιτούτου την κρίσιμη αυτήν την στιγμή περίοδο για το μέλλον της χώρας μας, αλλά και ενίσχυσής του (ιδιαίτερα με προσλήψεις αίτημα που είχε υιοθετήσει ο προηγούμενος Υπουργός ΠΕΝ).

Δεν γνωρίζουμε αν υπήρξε κάποια ιδιαίτερη ενημέρωση σας για τα προβλήματα μας, αλλά οφείλουμε να σας ενημερώσουμε ότι παρά την άμεση συνάντηση που είχαμε με τον Υπουργό Κο Γ. Σταθάκη, την επόμενη της επίσκεψης σας στο Υπουργείο ΠΕΝ,  τα αποτελέσματα ήταν απογοητευτικά και μας εξέπληξαν.

Δεν υπήρξε μέχρι σήμερα Υπουργός που να αντιμετωπίζει με τέτοια αδιαφορία και αυταρχικότητα τους εργαζόμενους του ΙΓΜΕ, σημερινούς και παλιότερους.

Είναι αδιανόητο ένας Υπουργός να δηλώνει με τον πιο κυνικό τρόπο ότι αδιαφορεί για την υλοποίηση τελεσίδικων δικαστικών αποφάσεων και να μπλοκάρει την λειτουργία ενός ιστορικού και συγχρόνως χρήσιμου ερευνητικού Ινστιτούτου, μεθοδεύοντας συνειδητά το σημερινό λογιστικό αδιέξοδο.

Δικαιολογημένα επομένως θεωρούμε ως πολύ πιθανό το ενδεχόμενο ότι δεν είναι μόνο “δημοσιονομικού χαρακτήρα” η μεθόδευση λογιστικής χρεοκοπίας του ΙΓΜΕ, αλλά συνδέεται και με άλλες βαθύτερου χαρακτήρα πολιτικές επιλογές και προτεραιότητες του Υπουργού που έχουν σχέση, με τον τύπο της έρευνας και το περιεχόμενο που θέλει προσδώσει ο Υπουργός στον επίσημο και μοναδικό μέχρι σήμερα δημόσιο φορέα της έρευνας του Ορυκτού Πλούτου της χώρας. Το ερώτημα όμως είναι, αν οι επικείμενες πρωτοβουλίες νομοθετικού χαρακτήρα για το Ινστιτούτο έχουν λάβει υπόψη μια σειρά παραμέτρων που συνδέονται και με άλλες οικονομικές και κοινωνικές δραστηριότητες άλλων Υπουργείων. Επίσης είναι απορίας άξιο το γεγονός ότι προχωράει σε μια τέτοιου χαρακτήρα ρύθμιση, χωρίς κανένα ουσιαστικό διάλογο ούτε με τους εργαζόμενους του Ινστιτούτου, ούτε με την ελληνική κοινωνία και τους θεσμικούς της φορείς.

Αξιότιμε κε Πρωθυπουργέ,

Στην ιδιαίτερα αυτή κρίσιμη κατάσταση που βρίσκεται το ΙΓΜΕ και οι εργαζόμενοι, θεωρούμε απολύτως αναγκαίο και χρήσιμο να αφιερώσετε λίγο χρόνο για την αξιολόγηση κάποιων δεδομένων που αφορούν το μέλλον του Ινστιτούτου και των εργαζόμενων σε αυτό. Πολύ συνοπτικά θέλουμε να σας ενημερώσουμε σχετικά με τα δύο πλέον θεμελιώδη θέματα που αφορούν το Ινστιτούτο.

Σε μία περίοδο ραγδαίων τεχνολογικών εξελίξεων που αλλάζουν θεαματικά τα δεδομένα της παγκόσμιας οικονομίας ορυκτών και ενεργειακών πόρων, το Ινστιτούτο μας, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του εναπομείναντος προσωπικού του, προσπαθεί αλλά είναι αδύνατον να καλύψει όλες αυτές τις προτεραιότητες εξαιτίας του περιορισμένου αριθμού των εργαζόμενων και της μεγάλης ηλικιακής σύνθεσης του προσωπικού. Η παραιτηθείσα Διοίκηση του Ινστιτούτου είχε κάνει μια σειρά προτάσεις για τη θεσμική αναβάθμιση του Ινστιτούτου και την στοιχειώδη στελέχωση του που όμως έμειναν στα χαρτιά. Επίσης μεγάλο έλλειμμα εμφανίζεται και στις πολιτικές προτεραιότητες της έρευνας, που πηγάζει από την έλλειψη συγκροτημένης στρατηγικής του Υπουργείου.

Το δεύτερο σημαντικό πρόβλημα συνδέεται με την οικονομική εμπλοκή των λογαριασμών του ΙΓΜΕ εξ’ αιτίας τελεσίδικων δικαστικών αποφάσεων.

Το αντικείμενο της δικαστικών διεκδικήσεων, νυν και τέως εργαζόμενων του ΙΓΜΕ, εδράζεται στις μονομερείς και κατά την δικαιοσύνη παράνομες ενέργειες των διοικούντων σε σχέση με την κατάργηση ενός ασφαλιστηρίου συμβολαίου (Α.Σ.) των εργαζόμενων το οποίο είχε υπογραφεί μεταξύ Διοίκησης και ΕΘΝΙΚΗΣ ως αποτέλεσμα Συλλογικής Σύμβασης του 1987 και που είχε συναφθεί αντί των τότε λόγω πληθωρισμού μεγάλων αυξήσεων που δίνονταν στις ΔΕΚΟ. Σημειώνεται μάλιστα ότι στο Α.Σ. συνέβαλλαν και όλοι οι εργαζόμενοι με ποσοστό 25% του ασφαλίστρου.

Το συμβόλαιο αυτό διαταράχτηκε αρχικά το 1999 με τις μετατάξεις που στην ουσία επέβαλλε το τότε Υπουργείο Ενέργειας, αλλά και με την μη αξιοποίηση προτάσεων των εργαζόμενων για την βιωσιμότητα που Α.Σ. που είχαν μπει σε προοπτική υλοποίησης με βάση τροπολογία νόμου του Υπουργού κ. Φώλια το 2008.

Αλλά ακόμη και το 2012 υπήρχε δυνατότητα συναινετικής λύσης του Α.Σ. επί Υπουργείας κ. Λιβιεράτου και εγγραφής στα ληξιπρόθεσμα χρέη της όποιας οικονομικής συμφωνίας θα καταλήγαμε. Δυστυχώς και οι δύο αυτές ευκαιρίες που είχαν προτείνει οι εργαζόμενοι και είχαν πολιτική κάλυψη των Υπουργών δεν υλοποιήθηκαν λόγω Διευθυντικών αποφάσεων των τότε στελεχών διοίκησης του ΙΓΜΕ.

Έτσι φτάσαμε στο σήμερα με τελεσίδικες αποφάσεις εφετειακές, αλλά και στην απόφαση 74/2016 Αρείου Πάγου που αναγνωρίζει ότι οι διεκδικούμενες αποζημιώσεις αποτελούν στην ουσία μισθούς. Επισυνάπτουμε σχετικά έγγραφα, ή αποσπάσματά τους.

Όπως σας είχαμε ενημερώσει στην προηγούμενη 83/6.3/19-5-2017 επιστολή μας, είναι γεγονός ότι η προηγούμενη Διοίκηση (που οδηγήθηκε σε παραίτηση) επί ενάμιση χρόνο προειδοποιούσε για την επερχόμενη οικονομική κρίση του Ινστιτούτου. Τα συναρμόδια όμως Υπουργεία Περιβάλλοντος & Ενέργειας και Οικονομικών, όχι μόνο αδιαφόρησαν για την έγκαιρη αντιμετώπιση του ζητήματος, αλλά ούτε καν αξιοποίησαν τη σχετική σύσταση του Υπουργείου Εργασίας για έναν ουσιαστικό διάλογο με τους εργαζόμενους, νυν και πρώην, και κυρίως τις προτάσεις τους για μια εξωδικαστική διευθέτηση του προβλήματος. Οι εργαζόμενοι και συνταξιούχοι του ΙΓΜΕ με πολύ ανεπτυγμένο αίσθημα ευθύνης είχαν πρωτοστατήσει στη λύση της εξεύρεσης συμβιβαστικής λύσης, αλλά οι Υπουργοί ΠΕΝ κώφευαν, ειδικότερα δε ο σημερινός Υπουργός κ. Σταθάκης φαίνεται ότι πριμοδοτούσε στην πρόκληση της σχετικής λειτουργικής κρίσης.

Φαίνεται πλέον ότι ο κ. Υπουργός στοχεύει στην εξαθλίωση των εργαζόμενων προκειμένου να επιβάλλει εύκολα και χωρίς κανένα ουσιαστικό διάλογο το “νέο” μοντέλο ΙΓΜΕ, και κατά δεύτερο λόγο στην τεχνική αντιπαράθεση εργαζομένων και συνταξιούχων για να μην δώσει τελικά “ούτε ένα Ευρώ”. Δήλωση και πρόθεση, που αποτελεί όχι μόνο ύβρη κατά της δικαιοσύνης, αλλά, όπως ευθέως δηλώσαμε εκ μέρους των εργαζόμενων, και κλοπή των εισφορών που έχουμε όλοι άμεσα ή έμμεσα καταβάλλει.

Αξιότιμε κε Πρωθυπουργέ,

Αν παραμένει η πολιτική βούληση της κυβέρνησής σας να αποτελέσει το ΙΓΜΕ έναν κρίσιμο φορέα στήριξης της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, αν ο δημοκρατικός διάλογος και η διαβούλευση με τους εργαζόμενους δεν αποτελούν ένα επικοινωνιακό «τρυκ», και αν τελικά λειτουργούν ακόμη οι θεσμοί σε αυτόν τον τόπο και έχουν κάποια αξία οι αποφάσεις της δικαιοσύνης, οι συστάσεις για διάλογο του υπουργείου Εργασίας και συναινετικές διευθετήσεις των εργασιακών προβλημάτων, ήρθε πλέον η ώρα του Πρωθυπουργού για την ανάληψη θετικών πρωτοβουλιών, είτε ΑΜΕΣΑ από σας, είτε παραπέμποντας μας στον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, ή ακόμη και στον κ. Υπουργό Οικονομίας.

Η κατάσταση έφτασε πλέον στο απροχώρητο. Οι αντοχές μας εξαντλήθηκαν, οι οικογένειες μας στερούνται πλέον τα στοιχειώδη, η αφερεγγυότητα του ΙΓΜΕ προς τους φορείς που έχουμε αναλάβει υποχρεώσεις έχει κτυπήσει κόκκινο. Εναπόκειται σε εσάς η επιλογή του τρόπου παρέμβασής σας για τη διασφάλιση φερέγγυων προϋποθέσεων για έναν ουσιαστικό διάλογο.

Παραμένοντας σε αγωνιστική ετοιμότητα, αλλά και στη διάθεση σας για κάθε διευκρίνιση, επανερχόμαστε στο αίτημά μας για μια συνάντηση μαζί σας το συντομότερο δυνατό, απολύτως χρήσιμη, τόσο για τη ακόμα διεξοδικότερη ενημέρωσή σας για τα παραπάνω θέματα, όσο και για την παρουσίαση των εκτιμήσεων του Συνδικάτου για την ουσιαστική αναβάθμιση του Ινστιτούτου.

Ο Πρόεδρος		Ο Γεν. Γραμματέας
Δημήτρης Μπάτης		Γιάννης Μαυρογιάννης

Συνημμένα:

1.   Απόσπασμα της από 10-12-1987 ΕΣΣΕ, σε υλοποίηση του άρθρου 2 της οποίας προέκυψε το Συμβόλαιο.

2.   Απόσπασμα του από 28-4-1989 Συμβόλαιο, στα άρθρα 3 και 4 του Κεφ.ΙΙ θεμελιώνεται η ευθύνη του ΙΓΜΕ για την ανώμαλη εξέλιξή του.

3.   Την υπ.αρ. 74/2016 Απόφαση Αρείου Πάγου που, μετά την καταγγελία του Συμβολαίου, διαπιστώνει αμετάκλητα την ευθύνη του ΙΓΜΕ για καταβολή αποζημίωσης λόγω της μη καταβληθείσας παροχής.

4.   Την από 4-12-2015 Έκθεση Εισηγητή Αρεοπαγίτη, που απορρίπτει την ευθύνη τη ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ για την αδυναμία καταβολής της παροχής.

5.   Τη με Α.Π. 83/6.3/19-5-2017 προηγούμενη επιστολή μας, με τα σε αυτή συνημμένα έγγραφα.

Ανάγκη πρωθυπουργικής παρέμβασης για τη ύπαρξη του ΙΓΜΕ

Αχαρνές, 19 - 5 – 2017

Α.Π.  83/6.3

ΠΡΟΣ:   -   Πρόεδρο της Κυβέρνησης,κ. Α. Τσίπρα

ΚΟΙΝ:   -   Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, κ. Γ. Δραγασάκη

           -   Υπ. Περιβάλλοντος & Ενέργειας, κ. Γ. Σταθάκη

           -    Υπ. Οικονομικών, κ. Ε. Τσακαλώτο

           -    Υπ. Εργασίας, κα. Ε. Αχτσιόγλου

           -    Αν. Υπ. Οικονομικών, κ. Γ. Χουλιαράκη

                                     

ΘΕΜΑ:    Ανάγκη πρωθυπουργικής παρέμβασης για τη ύπαρξη του ΙΓΜΕ

Αξιότιμε κε Πρωθυπουργέ,

Σε μια περίοδο που όλοι οι εργαζόμενοι έχουν οδηγηθεί σε μια πρωτόγνωρη οικονομική και κοινωνική περιθωριοποίηση, οι εργαζόμενοι του Ινστιτούτου Γεωλογικών & Μεταλλευτικών Ερευνών αντιμετωπίζουν επιπλέον και το φάσμα της επιστημονικής και κοινωνικής απαξίωσης, με την ερευνητική “αγρανάπαυση” στην οποία βρίσκονται για δεύτερο συνεχόμενο χρόνο, που κατά κύριο λόγο οφείλεται στην καθυστέρηση χρηματοδότησης των ερευνητικών προγραμμάτων του, αλλά και στις συνεχώς αυξανόμενες γραφειοκρατικές διαδικασίες που στην ουσία παραλύουν την λειτουργία του.

Δυστυχώς όμως σήμερα το πρόβλημα γίνεται ακόμη οξύτερο, αφού με αφορμή ή πρόσχημα ένα σοβαρό πρόβλημα χρέους το ΙΓΜΕ οδηγείται σε ντε φάκτο κατάργηση.

Η δυσμενέστατη αυτή εξέλιξη οφείλεται στο γεγονός ότι για δύο σχεδόν μήνες το ΙΓΜΕ βρίσκεται χωρίς Διοίκηση, οι εργαζόμενοι χωρίς μισθό και το Ινστιτούτο σε πλήρη παύση λειτουργίας όλων των έργων και υποχρεώσεων προς Δήμους, Περιφέρειες, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ιδιώτες, μετά την παραίτηση της Διοίκησης στο τέλος του Μάρτη, λόγω δέσμευσης των τραπεζικών λογαριασμών του Ινστιτούτου, σε υλοποίηση τελεσίδικων δικαστικών αποφάσεων για καταβολή αποζημιώσεων σε πρώην εργαζόμενους του φορέα μας.

 Παρά το γεγονός ότι η προηγούμενη Διοίκηση επί ενάμιση χρόνο προειδοποιούσε για την επερχόμενη οικονομική κρίση του Ινστιτούτου, τα συναρμόδια Υπουργεία Περιβάλλοντος & Ενέργειας και Οικονομικών, όχι μόνο αδιαφόρησαν για την έγκαιρη αντιμετώπιση του ζητήματος, αλλά ούτε καν αξιοποίησαν τη σχετική σύσταση του Υπουργείου Εργασίας για έναν ουσιαστικό διάλογο με τους εργαζόμενους, νυν και πρώην, και κυρίως τις προτάσεις τους για μια εξωδικαστική διευθέτηση του προβλήματος. Προς διασαφήνιση των ανωτέρω, σας διαβιβάζουμε συνημμένα σχετικές αποφάσεις του ΔΣ του ΙΓΜΕ (συνημμ. 1 και 2), πρόταση συμφιλίωσης του Υπ. Εργασίας (συνημμ. 3), καθώς και προειδοποιητικό έγγραφο του Γεν. Διευθυντή ΙΓΜΕ (συνημμ. 4) και έγγραφο του Συνδικάτου (συνημμ. 5) προς το ΥΠΕΝ, που δυστυχώς δεν έτυχαν αντιμετώπισης ανάλογης με τη σοβαρότητα του θέματος. 

Είναι ήδη βέβαιο ότι θα χρειαστεί πολύς κόπος και προσπάθεια για να αποκατασταθεί η ζημιά που έχει ήδη προκληθεί στην επιχειρησιακή αξιοπιστία και στο κύρος του Ινστιτούτου. Η παράταση όμως της αδράνειας του εποπτεύοντος Υπουργείου, όχι μόνο στο να παρουσιάσει ένα συγκροτημένο σχέδιο αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης του ΙΓΜΕ, αλλά έστω να ανταποκριθεί στη στοιχειώδη θεσμική και νομική υποχρέωση διορισμού Διοίκησης, επαναλειτουργίας του Ινστιτούτου και καταβολής της μισθοδοσίας των εργαζόμενων, σύντομα θα καταστήσει τη ζημιά μη αναστρέψιμη, ιδιαίτερα εάν υποκρύπτει σχεδιασμούς για θεσμικές αλλαγές του ΙΓΜΕ, κυοφορούμενες ερήμην των εργαζόμενων και όλης της Ελληνικής κοινωνίας, χωρίς να έχει γίνει κανένας ουσιαστικός διάλογος.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η πολιτική βούληση της κυβέρνησής σας να αποτελέσει το ΙΓΜΕ έναν κρίσιμο φορέα στήριξης της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας (όπως συστηματικά διακηρύσσατε πριν τις εκλογές του 2015), που χάρη και στις συνεχείς αγωνιστικές προσπάθειες των εργαζόμενων εκφράστηκε με την επανίδρυση του Ινστιτούτου τον Ιούνιο του 2015, φοβούμαστε ότι θα καταστεί κενό γράμμα, ενδεχομένως δε να αναιρεθεί πλήρως με την επαπειλούμενη διάλυση του ιστορικού φορέα έρευνας του Ορυκτού Πλούτου και σύμβουλου της Πολιτείας.

Αξιότιμε κε Πρωθυπουργέ,

Οι εργαζόμενοι του ΙΓΜΕ, έχοντας πλέον εξαντλήσει χωρίς πρακτικό αποτέλεσμα, κάθε μέσο αγωνιστικής παρέμβασης και κάθε προσπάθεια συνεννόησης με τα αρμόδια Υπουργεία, κυρίως δε με τη βεβαιότητα ότι είστε πλήρως ενήμερος για την 60χρονη δημιουργική ιστορία του Ινστιτούτου, αλλά και ότι συμμερίζεστε τη αναγκαιότητα όχι απλά συνέχισης του έργου και του ρόλου του Ινστιτούτου στην επόμενη περίοδο την ιδιαίτερα κρίσιμη για το μέλλον της χώρας μας, αλλά και ενίσχυσης του (ιδιαίτερα με προσλήψεις), θεωρούμε αναγκαία τη δική σας πλέον παρέμβαση για την άμεση επαναλειτουργία του ΙΓΜΕ και την αποτελεσματική αντιμετώπιση της υφιστάμενης κρίσης.

Παραμένοντας σε αγωνιστική ετοιμότητα, είμαστε παράλληλα στη διάθεση σας, για κάθε διευκρίνιση, θεωρώντας απόλυτα χρήσιμη μια συνάντηση μαζί σας το συντομότερο δυνατό, τόσο για τη διεξοδικότερη ενημέρωσή σας για τα παραπάνω θέματα, όσο και για την παρουσίαση των εκτιμήσεων του Συνδικάτου για την ουσιαστική αναβάθμιση του Ινστιτούτου.

Ο Πρόεδρος		Ο Γεν. Γραμματέας
Δημήτρης Μπάτης		Γιάννης Μαυρογιάννης

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΠΡΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ

Αχαρνές  6/4/12

                                                                      Α.Π.: 66/6.3

Προς : Πρωθυπουργό κ. Λ. Παπαδήμο

Κοιν.: Υπουργό Οικονομίας κ. Φ. Σαχινίδη

Υπουργό ΠΕΚΑ    κ. Γ. Παπακωνσταντίνου

Υφυπουργό ΠΕΚΑ κ. Γ. Μανιάτη

                                        Γεν. Γραμματέα ΠΕΚΑ   κ. Α. Αλεξόπουλο

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Σας πληροφορούμε ότι κατά την αγωνιστική κινητοποίηση που πραγματοποιήσαμε την Πέμπτη 5-4-12, είχαμε συνάντηση με τον Υπουργό Επικρατείας που άκουσε με ενδιαφέρον για το έργο και τον ρόλο του ΙΓΜΕ καθώς και για τα προβλήματα που δημιουργούνται στο Ινστιτούτο με την  εφαρμογή της Εφεδρείας.
 Αντί για κάποια απάντηση που περιμέναμε από τον Υπουργό, σε σχέση με όσα του εκθέσαμε, την επομένη μέρα η Διοίκηση του ΕΚΒΑΑ με την καθοδήγηση του ΥΠΕΚΑ, συνέχισε το ίδιο καταστροφικό έργο με τρόπο όχι απλά παράτυπο αλλά νομικά κολάσιμο.
Την Παρασκευή 6-4-12, ενώ βρισκόνταν σε εξέλιξη διαδικασία δικαστικής αμφισβήτησης της απόφασης της συνεδρίασης της 20-3-12 του Δ.Σ. του ΕΚΒΑΑ για την εφεδρεία 130 εργαζομένων, η Διοίκηση προχώρησε στην ανάρτηση 23 εφεδρειών  στην ΔΙΑΥΓΕΙΑ προκειμένου στην συνέχεια να επιδοθούν οι διαπιστωτικές πράξεις σε απολυμένους – εφέδρους διαδικασία που συνεχίστηκε και παρά την έκδοση της προσωρινής διαταγής για αναστολή της απόφασης του Δ.Σ. του ΕΚΒΑΑ,.
Η πράξη αυτή που διώκεται ποινικά, αποκαλύπτει το άγχος και την βιασύνη της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΚΑ, να ξεμπερδεύει με το ΙΓΜΕ, παρά την μέχρι τώρα σημαντική προσφορά του και τις ακόμη μεγάλες δυνατότητες του να συμβάλλει σήμερα στην οικονομική ανάπτυξη του τόπου.
Αν τελικά υιοθετείτε αυτή την εκτίμηση μας, οφείλετε εμπράκτως να το αποδείξετε, με τον καταλογισμό των πολιτικών τουλάχιστον ευθυνών στην ηγεσία του ΥΠΕΚΑ αλλά και στους διοικούντες του ΙΓΜΕ που με τις έκνομες ενέργειες τους, Σας προσβάλλουν, διαλύουν ένα Ινστιτούτο με προσφορά 60 χρόνων, οδηγούν στην φτώχεια και την ανεργία τους 130 έμπειρους εργαζόμενους.
Η εφεδρεία δεν είναι λύση και μόνο ΕσεΙς πλέον μπορείτε να την αποτρέψετε, καταλογίζοντας και τις ευθύνες για την έκδοση των διαπιστωτικών πράξεων στους διοικητικούς αρμόδιους.
Οι εργαζόμενοι στο ΙΓΜΕ θα συνεχίσουν τον αγώνα τους ενάντια στην πολιτική συρρίκνωσης του Ινστιτούτου.
Σε κάθε περίπτωση όμως αναμένουμε πρόσκληση για να σας εκθέσουμε τα πραγματικά προβλήματα  του Ινστιτούτου και να προτείνουμε λύσεις.

Ο Πρόεδρος                                   Η Γεν. Γραμματέας

                                                                  

Χάρης  Σμυρνιώτης                                       Ευγ. Μωραϊτη

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ ΔΣ ΕΚΒΑΑ

Αχαρνές, 20-3-2012

Α.Π. 47/6.3

Η σημερινή σύγκλιση του Δ.Σ. του ΕΚΒΑΑ, εντάσσεται στο γενικότερο πολιτικό σχεδιασμό που έχει το ΥΠΕΚΑ για την ουσιαστική περιθωριοποίηση του Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών, τόσο στην ανάπτυξη των υποδομών της Χώρας όσο και στον εντοπισμό νέων Ορυκτών Πόρων (Ο.Π.), στην επανεκτίμηση των ήδη εντοπισμένων Ο.Π. με βάση τις νέες τεχνολογικές εξελίξεις  της επιστήμης και της τεχνολογίας με στόχο την πλήρη υπονόμευση του.

Ο πολιτικός στόχος της Κυβέρνησης και κατ’ επέκταση του ΥΠΕΚΑ είναι η συρρίκνωση των δημοσίων δαπανών που αφορούν την Έρευνα. Αυτό επιχειρείται  τόσο με την αντιλαϊκή και βάρβαρη επίθεση στο εισόδημα των εργαζόμενων προκειμένου να συμπιεστεί  το λεγόμενο «μισθολογικό κόστος», όσο και με τον περιορισμό της δημόσιας χρηματοδότησης Ερευνητικών Προγραμμάτων (ΔΕ, ΕΣΠΑ).