Το Συνδικάτο εργαζομένων ΙΓΜΕ συμμετέχει στην στάση εργασίας της ΑΔΕΔΥ την Τρίτη 14 Ιούλη

 

Αχαρνές, 11/7/2026

Α.Π.: 86

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Το Συνδικάτο εργαζομένων ΙΓΜΕ συμμετέχει στην στάση εργασίας της ΑΔΕΔΥ την Τρίτη 14 Ιούλη από τις 12 30 π.μ. ως τη λήξη του ωραρίου καθώς και στη συγκέντρωση στα Προπύλαια και στην πορεία προς τη Βουλή.

 

Η κυβέρνηση φέρνει προς ψήφιση στη Βουλή τις αλλαγές στο Σύνταγμα που σημαδεύουν ευθέως τη ζωή των δημοσίων υπαλλήλων, μεταξύ αυτών των αλλαγών και την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων έτσι ώστε να αποκτήσει η εκάστοτε κυβέρνηση τη δυνατότητα να εκφοβίζει με την απειλή της απόλυσης τους εργαζόμενους στο Δημόσιο.

 

Η κινητοποίηση αφορά κρίσιμα ζητήματα για το Δημόσιο, τους εργαζόμενους και τη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών. Ιδιαίτερα η συζήτηση για το άρθρο 103 του Συντάγματος συνδέεται άμεσα με τη μονιμότητα, τη σταθερή εργασία, τη στελέχωση των δημόσιων φορέων και την υπηρεσιακή ανεξαρτησία των δημοσίων υπαλλήλων.

Η μονιμότητα στο Δημόσιο δεν αποτελεί προνόμιο. Αποτελεί θεσμική εγγύηση για την προστασία του δημόσιου συμφέροντος, τη συνέχεια της διοίκησης, την ανεξαρτησία των υπαλλήλων από πιέσεις και την απρόσκοπτη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών. Η αποδυνάμωσή της, σε συνδυασμό με την υποστελέχωση, την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και την υποχρηματοδότηση, οδηγεί σε ακόμη μεγαλύτερη αποδυνάμωση των υπηρεσιών που έχει ανάγκη η κοινωνία.

Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο είναι οι μόνοι που δεν ευθύνονται για τα προβλήματα των δημόσιων υπηρεσιών. Αντίθετα, είναι αυτοί που, παρά τις ελλείψεις προσωπικού, τις αυξημένες απαιτήσεις, τις μισθολογικές απώλειες και τις διαρκείς πιέσεις, κρατούν όρθιες κρίσιμες δημόσιες λειτουργίες.

Χιλιάδες συνάδελφοί μας δουλεύουν για χρόνια σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας, με ελαστικές σχέσεις εργασίας, χωρίς σταθερά και κατοχυρωμένα δικαιώματα, με όλες τις συνέπειες που αυτό έχει στην ποιότητα των υπηρεσιών προς τον λαό.

 

Η χρόνια υποστελέχωση, η διαρκώς μειούμενη κρατική χρηματοδότηση, η εμπορευματοποίηση και η παράδοση κρίσιμων υπηρεσιών σε ιδιώτες έχουν οδηγήσει τη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών σε οριακή κατάσταση. Τώρα επιδιώκουν να κάνουν κανόνα την ανασφάλεια, την ομηρία και τον φόβο της απόλυσης. Η λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών δεν υπονομεύεται από τη μονιμότητα των εργαζομένων. Το ακριβώς αντίθετο: Με την άρση της μονιμότητας θα γενικευτούν και θα ενταθούν όλα όσα ήδη ζει ο λαός από την πολιτική που ασκείται. Θα ενταθούν φαινόμενα όπως η έλλειψη δασκάλων, καθηγητών και σχολικών νοσηλευτών που είναι απολύτως αναγκαίοι για τα παιδιά μας.

Στο ΙΓΜΕ (ΕΑΓΜΕ), ήδη το ζούμε με την υποστελέχωση που έχει αποτέλεσμα την αδυναμία υλοποίησης κρίσιμων ερευνητικών αντικειμένων του Ινστιτούτου.

 

Θέλουν δημόσιους υπαλλήλους χωρίς δικαιώματα, με τη μονιμότητα και την εξέλιξή τους να κρίνονται από την «αξιολόγηση», με κριτήριο την υπακοή και όχι την προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος.

Ακόμα και το ποιος αξιολογεί αποκαλύπτει τις πραγματικές προθέσεις που κρύβονται πίσω από την αναθεώρηση του άρθρου 103. Σε μεγάλες υποθέσεις διαφθοράς στο Δημόσιο, που ήρθαν στο φως τα τελευταία χρόνια, πρωταγωνιστικό ρόλο είχαν διευθυντικά στελέχη και κάτοχοι θέσεων ευθύνης, δηλαδή άνθρωποι που με βάση το σύστημα αξιολόγησης εμφανίζονται ως «αξιολογητές». Αυτοί λοιπόν θα κρίνουν ποιος είναι «άξιος» και ποιος «ανεπαρκής»;

 

Για το ΙΓΜΕ (ΕΑΓΜΕ), τα ζητήματα αυτά έχουν ιδιαίτερη σημασία. Ο Φορέας αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υποστελέχωσης, αυξανόμενες αποχωρήσεις λόγω συνταξιοδότησης και ανάγκη διατήρησης της επιστημονικής και τεχνικής τεχνογνωσίας που έχει οικοδομήσει επί δεκαετίες. Η λειτουργία της ΕΑΓΜΕ, ως δημόσιου γεωεπιστημονικού φορέα, απαιτεί μόνιμο και σταθερό προσωπικό, επαρκή χρηματοδότηση και θεσμική στήριξη. Τα τελευταία 11 χρόνια έχουν υπηρετήσει και αποχωρήσει από τον φορέα πάνω από 200 επιστήμονες. Αποτέλεσμα αυτού είναι να μείνει αναξιοποίητη η εμπειρία και τεχνογνωσία που απέκτησαν οι συνάδελφοι και ταυτόχρονα ο φορέας να έχει απωλέσει την δυνατότητα να τους έχει ενταγμένους μόνιμα στο επιστημονικό δυναμικό του.

Το ΙΓΜΕ (ΕΑΓΜΕ) έχει κρίσιμο ρόλο στη γεωλογική χαρτογράφηση, στην έρευνα και αξιολόγηση ορυκτών πρώτων υλών, στη μελέτη των υδατικών πόρων, στη γεωθερμία, στη μεταλλευτική και λατομική έρευνα, καθώς και σε πλήθος εφαρμοσμένων γεωεπιστημονικών αντικειμένων που υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον. Το έργο αυτό δεν μπορεί να στηριχθεί σε αποσπασματικές λύσεις συμβάσεων έργου και ορισμένου χρόνου. Αντίθετα η ευκαιριακή κάλυψη αναγκών με συμβάσεις παρουσιάζει μια ψευδή εικόνα στελέχωσης του Ινστιτούτου. Η εικόνα αυτή κρύβει αντί να αναδεικνύει το πρόβλημα της δραματικής υποστελέχωσης.

Η εμπειρία των τελευταίων ετών δείχνει ότι η λειτουργία δημόσιων φορέων με ελαστικές σχέσεις εργασίας δημιουργεί εργασιακή ανασφάλεια, διαρκή απώλεια τεχνογνωσίας και δυσκολία στη υλοποίηση των αντικειμένων. Η σταθερή στελέχωση με μόνιμο προσωπικό είναι προϋπόθεση για να μπορεί το ΙΓΜΕ (ΕΑΓΜΕ) να επιτελεί τον θεσμικό και επιστημονικό του ρόλο.

Παράλληλα, το Συνδικάτο εκφράζει την αντίθεσή του σε κάθε κατεύθυνση που οδηγεί σε περιορισμό κοινωνικών δαπανών, σε περαιτέρω αποδυνάμωση της δημόσιας Παιδείας, Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικής Ασφάλισης, καθώς και σε περιορισμό των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων. Τα άρθρα 16 και 79, όπως τίθενται στη δημόσια συζήτηση, αφορούν ευρύτερα κοινωνικά δικαιώματα, τη χρηματοδότηση κρίσιμων δημόσιων λειτουργιών και τη δυνατότητα διεκδίκησης καλύτερων όρων ζωής και εργασίας.

Η επιχειρούμενη αλλαγή στο άρθρο 79 γίνεται για να μπει συνταγματικός «κόφτης» στις κοινωνικές δαπάνες. Επιδιώκει οι δίκαιες διεκδικήσεις για αύξηση της χρηματοδότησης στην Υγεία, την Πρόνοια και την Παιδεία, για ουσιαστικά μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, για επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, να βαφτίζονται "μη δημοσιονομικά βιώσιμες" και να πετιούνται έξω από το συνταγματικό πλαίσιο. Θέλουν, με λίγα λόγια, οι ανάγκες του λαού να θεωρούνται «κόστος» και «δημοσιονομικός κίνδυνος». Αυτό είναι το «κράτος δικαίου». Ένα κράτος ικανό να προωθεί την αδικία, την εκμετάλλευση και τον πόλεμο, αλλά ανίκανο να προστατεύει τη ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Δεν θα τους περάσει! Η απάντηση πρέπει να δοθεί τώρα, μαζικά και οργανωμένα!

Το Συνδικάτο ΙΓΜΕ διεκδικεί:

·        Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων στο ΙΓΜΕ (ΕΑΓΜΕ), αλλά και σε όλο το Δημόσιο Τομέα!. Να καταργηθεί ο συνταγματικός «κόφτης» του άρθρου 103, που κρατά σε διαρκή ομηρία χιλιάδες συμβασιούχους.

·        Άμεση ενίσχυση του ΙΓΜΕ (ΕΑΓΜΕ) με μόνιμο προσωπικό, κάλυψη όλων των οργανικών θέσεων του Φορέα, με τουλάχιστον 120 προσλήψεις άμεσα και 200 τον επόμενο χρόνο, με αύξηση των οργανικών θέσεων στις 520 τουλάχιστον.

·         Επαρκή χρηματοδότηση των δημόσιων υπηρεσιών και ειδικά των φορέων έρευνας και τεχνικής υποστήριξης του Δημοσίου,

·         Προστασία του δημόσιου χαρακτήρα και της επιστημονικής αποστολής του ΙΓΜΕ (ΕΑΓΜΕ)

·         Υπεράσπιση της μονιμότητας, της υπηρεσιακής ανεξαρτησίας και των εργασιακών δικαιωμάτων,

·         Πραγματικές αυξήσεις 20% στους  μισθούς, επαναφορά του 13^ου και 14^ου μισθού και 13^ης και 14^ης σύνταξης και μέτρα ουσιαστικής στήριξης του εισοδήματος των εργαζομένων,

·         Προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων και των δημόσιων συστημάτων Παιδείας, Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικής Ασφάλισης,

·         Υπεράσπιση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και του δικαιώματος στην απεργία.

·        Όχι στην αναθεώρηση ή κατάργηση του άρθρου 16.

 

·        Κατάργηση του άρθρου 86 και του νόμου περί ευθύνης υπουργών, ώστε τα στελέχη της κυβέρνησης να δικάζονται όπως όλοι οι πολίτες

 

Η συλλογική συμμετοχή είναι η δύναμή μας. Με ενότητα, διεκδίκηση και αγωνιστική παρουσία υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματά μας, τη μόνιμη και σταθερή εργασία και τον δημόσιο ρόλο του ΙΓΜΕ (ΕΑΓΜΕ) .

Κανείς δεν μας χάρισε τίποτα! Με αγώνες κατακτάμε τα δικαιώματά μας!

ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟ ΙΓΜΕ (ΕΑΓΜΕ) ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΤΡΙΩΡΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 14/7/2026.

 

 

Το Δ.Σ. του Συνδικάτου ΙΓΜΕ